Мұң – адам жанының нәзік қылын шертетін, терең сезім күйі. Ол қайғыдан гөрі жеңіл, бірақ сағыныш пен ойға толы. Қазақ халқы мұңды бөлісуді, сырласуды жанына дауа санаған. «Мұңдас» болу – ең жақын достықтың, рухтастықтың белгісі. Мұңайған адамға жылы сөз айту, жұбату – үлкен сауап. Мұң туралы мақалдарда адамның ішкі әлемі, жалғыздық және жан жарасының емі туралы айтылады. Мұңды ішке бүгу – дерт, ал оны шығару, біреумен бөлісу – жеңілдеудің жолы. Бұл жинақ сізді адам жанының күрделі иірімдерін түсінуге және жанашырлық танытуға шақырады.
Мұң туралы таңдаулы мақалдар
- Мұңдас болдым.
- Мұңсыз адам болмайды.
- Мұңайғанға мұң қосылмас.
- Мұңайсаң мұң қосылар.
- Мұңайған жүрекке жұбату керек.
- Мұң басса, тіл байланады.
- Мұңның емі – мұңдасу.
- Мұңды жүрекке сөз дауа.
- Мұңайғанға сөз ауыр.
- Жаралының зардабын жараның тақсіретін тартқан
біледі.
Жиі қойылатын сұрақтар
«Мұңның емі – мұңдасу» дегенді қалай түсінуге болады?
Бұл – психологиялық жеңілдеудің ең тиімді жолы. Іштегі шерді, мұңды жақын адамға ақтарып айту, сырласу арқылы адам рухани тазарады, жүгі жеңілдейді. Жалғыз қалып уайымдағаннан гөрі, мұңдас адаммен сөйлесу жан жарасын жазады. Мұң туралы бұл сөз қарым-қатынастың шипалық қасиетін көрсетеді.
«Мұңайғанға сөз ауыр» деп неге айтылған?
Көңілі жабырқау, мұңды адам өте сезімтал келеді. Оған айтылған кез келген қатты сөз, әзіл немесе сын әдеттегіден анағұрлым ауыр тиеді, жүрегін жаралайды. Сондықтан мұңайып отырған адаммен сөйлескенде абай болу, жұмсақ сөйлеу, жұбату керектігін ескертеді.
«Мұңайғанға мұң қосылмас» мақалы үміт бере ме?
Бұл мақалдың мағынасы: бір қайғының үстіне екінші қайғы келмейді, жамандық мәңгілік емес дегенге саяды. Адам шексіз мұңая бермейді, түбінде серпіледі. Немесе, мұңайған адамды аяу керек, оған тағы ауыртпалық (мұң) қоспау керек деген гуманистік мағынада да қолданылуы мүмкін.
Осы рубрикадағы басқа мақалдарды да қараңыз: толық тізімді көру үшін мұнда басыңыз
